Wprowadzenie do AL i środowiska
Głębokie podstawy języka aplikacji (AL), podstawowej architektury i zaawansowanej konfiguracji VS Code i lokalu.
W naszej kulturze DevSecOps i inżynierii danych, konieczne jest zaprzestanie traktowania systemów ERP (takich jak Dynamics 365 Business Central) jako „czarnych skrzynek” lub prostych interfejsów internetowych. Aby uzyskać maksymalną wydajność i dostosować system na poziomie podstawowym, musimy zejść na poziom kodu źródłowego i zrozumieć jego podstawową architekturę.
1. Co to jest AL (język aplikacji)?
Sección titulada «1. ¿Qué es AL (Application Language)?»AL jest językiem programowania strukturalnym, deklaratywnym i silnie typowanym. Został zaprojektowany wyłącznie przez firmę Microsoft do rozszerzania logiki biznesowej i modelu danych Business Central (zastępując stary C/AL).
Praca z AL jest bardzo podobna do pracy z Infrastrukturą jako Kodem (IaC) (jak Terraform czy Ansible). My nie modyfikujemy bazy danych, klikając w interfejsie; my definiujemy w plikach tekstu (.al), jak chcemy, aby była baza danych (Tabele), logika (Codeunits), interfejs (Strony) i API (Zapytania)
Później ten kod jest skompilowany w pakiecie lub rozszerzeniu (.app) i wdrożony na serwerze. Firma Microsoft nie pozwala na modyfikację swojego standardowego kodu podstawowego; cała nasza programowanie działa jako „dodatkowa warstwa” (rozszerzenie), która jest połączona z ERP
2. Podstawowa architektura (NST i serwer SQL)
Sección titulada «2. Arquitectura Subyacente (El NST y SQL Server)»Aby programować skutecznie, musimy zrozumieć, jak Business Central przetwarza nasze instrukcje:
- Warstwa Danych: Na dole wszystko znajduje się w silniku Microsoft SQL Server (w Azure SQL dla środowisk chmurowych)
- Warstwa Aplikacji (NST): Warstwa serwera Navision jest „mózgiem”. Tłumaczy nasz kod AL na zapytania SQL i renderuje HTML/JSON, które widzą użytkownicy lub konsumują API. Zrozumienie tego jest niezmiernie ważne, aby uniknąć przeciążenia pamięci NST
3. Przygotowanie lokalnego środowiska deweloperskiego
Sección titulada «3. Preparación del Entorno de Desarrollo Local»Rozwijamy lokalnie, ale skompilowujemy przeciwko środowisku Sandbox w chmurze. To jest nasza konfiguracja podstawowa
3.1. Narzędzia obowiązkowe
Sección titulada «3.1. Herramientas Obligatorias»- Visual Studio Code (VS Code): Nasze zintegrowane środowisko rozwojowe (IDE)
- Rozszerzenie „AL Language” (Microsoft): Zapewnia kompilator, automatyczne uzupełnianie (IntelliSense), narzędzia debugowania i połączenie z dzierżawcą.
- (Opcjonalnie zalecane) Rozszerzenie „AL Object Designer”: Bardzo przydatny wizualny przeglądarka do nawigowania po tabelach podstawowych Microsoft i odkrywania nazw pól standardowych.
3.2. Inicjalizacja projektu (szkielet)
Sección titulada «3.2. Inicialización del Proyecto (El “Scaffolding”)»Aby utworzyć nowy projekt, otwieramy Paletę poleceń VS Code (Ctrl + Shift + P) i uruchamiamy AL: Go!. Asystent poprosi nas o:
- O ścieżkę lokalną do zapisania projektu.
- Cel wdrożenia: Zawsze wybieramy „Microsoft cloud sandbox” (nigdy Produkcja w fazach rozwoju).
To wygeneruje podstawową strukturę, w tym ukrytą folder .vscode z plikiem launch.json i plikiem głównym app.json.
4. Routing i połączenie (launch.json)
Sección titulada «4. Enrutamiento y Conexión (launch.json)»Plik .vscode/launch.json jest naszym łącznikiem z serwerem Microsoft. Luźna konfiguracja tutaj jest główną przyczyną błędów połączenia i wdrożenia.
Musimy go skonfigurować z najwyższą precyzją, unikając wartości generycznych (takich jak default).
{ "version": "0.2.0", "configurations": [ { "name": "Conexión a Sandbox PORTELCORE", "request": "launch", "type": "al", "environmentType": "Sandbox", // 1. Nombre EXACTO del entorno (Sensible a mayúsculas y minúsculas) // Esto se obtiene del Admin Center de Business Central. "environmentName": "Sandbox-Dev", // 2. Tenant ID: Usar el GUID alfanumérico garantiza que evitamos fallos de DNS o redirección. "tenant": "a1b2c3d4-e5f6-7a8b-9c0d-1e2f3a4b5c6d", // 3. Objeto de inicio: 22 es la lista de clientes. Cuando pulsemos F5, se abrirá esta pantalla. "startupObjectId": 22, "startupObjectType": "Page", "breakOnError": "Default", "launchBrowser": true, // 4. Parámetros de Telemetría y Debugging avanzados "enableLongRunningSqlStatements": true, "enableSqlInformationDebugger": true } ]}5. Zarządzanie metadanymi i zależnościami (app.json)
Sección titulada «5. Gestión de Metadata y Dependencias (app.json)»Plik app.json jest manifestem naszego rozszerzenia. Definiuje, kim jesteśmy, jaką wersję publikujemy i, co najważniejsze, od czego zależymy.
W ekosystemie AL nie możemy skompilować, jeśli wcześniej nie pobierzemy „Symboli” (przypisanych bibliotek ERP). app.json mówi VS Code, jaką dokładną wersję symboli ma pobrać z serwera.
{ "id": "56a4f575-efca-45f3-8a35-43c3ab4c9adf", "name": "Entradas_Salidas_AL", "publisher": "Portelcore DevSecOps", "version": "1.0.0.0", "brief": "Gestión optimizada de datos y extensiones.",
// Dependencias de otras apps. Si no usamos módulos raros, dejar vacío o con lo básico. "dependencies": [],
// EL PUNTO DE RUPTURA: La versión de "application" debe coincidir con la de nuestro Sandbox. // Si pedimos la 27.0 y el server tiene la 25.0, todo el proyecto fallará. "application": "25.0.0.0", "platform": "25.0.0.0", "runtime": "15.0", // Versión del motor de ejecución (NST).
"idRanges": [ { "from": 50100, "to": 50149 // Nuestro bloque de IDs reservados. } ]}6. Synchronizacja środowiska (pobieranie "Symboli")
Sección titulada «6. Sincronización del Entorno (El “Pull” de Símbolos)»Ostatni krok przed napisaniem pierwszej linii kodu to synchronizacja VS Code z chmurą.
- Sprawdzamy, czy nasza ukryta folderna
.alpackagesjest pusta (lub utworzona). - Uruchamiamy polecenie:
Ctrl + Shift + P->AL: Download Code(lubAL: Download Symbols). - System poprosi o uwierzytelnienie (Device Login) za pomocą kodu w przeglądarce. Użyjemy naszych danych administratora.
- Jeśli pliki
launch.jsoniapp.jsonsą poprawne, zobaczymy w konsoli, że ładujemy pakiety takie jakMicrosoft_Application.app.
Nasza maszyna lokalna teraz zna całą strukturę baz danych ERP. Jesteśmy gotowi do programowania.
7. Lista kontrolna synchronizacji i walidacji
Sección titulada «7. Checklist de Sincronización y Validación»- ✓ Łączność: Pomyślny pobór symboli w konsoli VS Code (kod wyjścia
0). - ✓ Wersja: Spójność dyrektywy
runtimeiapplicationwapp.jsonz aktywną wersją NST. - ✓ Uwierzytelnienie: Przepływ logowania zakończony za pomocą Device Login przy użyciu OAuth 2.0.

