Sekcja 1: Wprowadzenie i zarządzanie sprawami
Wprowadzenie do platformy Autopsy oraz przepływu pracy w zakresie zarządzania sprawami kryminalistycznymi.
- Spis treści podręczników Autopsy
1.1 Wprowadzenie do Autopsy
Sección titulada «1.1 Introducción a Autopsy»Autopsy® to otwartoźródłowa platforma informatyki śledczej, zaprojektowana do analizy dysków twardych, smartfonów i innych nośników cyfrowych. Zapewnia intuicyjny interfejs graficzny zbudowany w oparciu o The Sleuth Kit® oraz inne moduły informatyki śledczej. Jej modularna architektura pozwala na rozszerzanie funkcjonalności w celu spełnienia różnych potrzeb badawczych.
Kluczowe zasady Autopsy:
- Rozszerzalność: Pozwala na dodawanie nowych funkcjonalności za pomocą modułów (pluginów) opracowanych w językach Java lub Python.
- Łatwość obsługi: Oferuje interfejs graficzny, który prowadzi użytkownika przez proces śledczy.
- Współpraca (Multi-użytkownik): Pozwala wielu ekspertom na jednoczesną pracę nad tą samą sprawą.
- Szybkość: Wykorzystuje analizę równoległą i inne optymalizacje w celu przyspieszenia przetwarzania danych.
Niniejszy podręcznik ma służyć jako wyczerpujący przewodnik po efektywnym wykorzystaniu Autopsy w badaniach informatyki śledczej, zgodnie z najlepszymi praktykami i metodologiami.
1.2 Koncepcja „sprawy” w Autopsy
Sección titulada «1.2 El Concepto de “Caso” en Autopsy»W Autopsy sprawa jest głównym kontenerem dla wszystkich informacji związanych z konkretnym dochodzeniem. Grupuje:
- Źródła danych (Data Sources): obrazy kryminalistyczne (E01, dd itp.), dyski lokalne, foldery logiczne itp., które zawierają dowody do analizy. Sprawa musi mieć co najmniej jedno źródło danych, ale może zawierać ich wiele.
- Metadane sprawy: informacje administracyjne, takie jak nazwa sprawy, numer referencyjny, nazwisko biegłego oraz katalog bazowy, w którym będą przechowywane wszystkie pliki sprawy.
- Baza danych sprawy: baza danych (zazwyczaj SQLite lub PostgreSQL dla spraw wieloużytkownikowych), w której Autopsy przechowuje wszystkie znaleziska, metadane plików, wyniki modułów ingestii, etykiety, raporty itp.
- Pliki konfiguracyjne i logi: rejestry audytu, specyficzne konfiguracje sprawy oraz logi generowane podczas analizy.
Dlaczego utworzenie sprawy jest kluczowe?
- Organizacja: pozwala zachować wszystkie dowody i wyniki dochodzenia w logicznych grupach, oddzielonych od innych dochodzeń.
- Integralność: zapewnia, że analizy i wyniki są przechowywane w sposób ustrukturyzowany i powiązany z oryginalnymi dowodami.
- Współpraca: ułatwia pracę zespołową w sprawach wieloużytkownikowych.
- Trwałość: zapisuje stan analizy, umożliwiając zamknięcie i ponowne otwarcie sprawy w celu kontynuowania dochodzenia w późniejszym czasie.
1.3 Tworzenie nowej sprawy
Sección titulada «1.3 Creación de un Nuevo Caso»Po uruchomieniu Autopsy zazwyczaj wyświetla się ekran powitalny. Aby rozpocząć nowe dochodzenie, wykonamy następujące kroki:
-
Uruchomienie kreatora:
- Klikamy „Create New Case” (Utwórz nową sprawę) na ekranie powitalnym lub wybieramy „File” (Plik) > „New Case” (Nowa sprawa) z menu głównego, jeśli Autopsy jest już otwarte.
-
Informacje o sprawie (Case Information):
- Nazwa sprawy (Case Name): Wprowadzamy opisową i unikalną nazwę śledztwa (np.
Investigacion_Portatil_XYZ,Analisis_USB_Empleado_ABC). Nazwa ta zostanie również użyta jako nazwa głównego folderu sprawy. - Katalog bazowy (Base Directory): Wybieramy lokalizację w systemie plików, w której zostanie utworzony główny folder sprawy. Wszystkie pliki wygenerowane przez program Autopsy dla tej sprawy (baza danych, logi, raporty, wyodrębnione pliki itp.) zostaną zapisane w tym folderze. Kluczowe jest wybranie lokalizacji z wystarczającą ilością wolnego miejsca. Autopsy wyświetli pełną ścieżkę, pod którą będą przechowywane dane sprawy, poniżej tego pola.
- Typ przypadku (Case Type):
- Single-user (Użytkownik pojedynczy): Tworzymy sprawę przechowywaną lokalnie przy użyciu bazy danych SQLite. Jest to standardowa opcja dla jednego biegłego pracującego na jednej maszynie.
- Multi-user (Wielu użytkowników): Umożliwia współpracę w czasie rzeczywistym między wieloma biegłymi. Wymaga wcześniejszej konfiguracji scentralizowanych usług sieciowych (PostgreSQL dla bazy danych, Solr do indeksowania, ActiveMQ do komunikacji). Uwaga: Szczegółowa konfiguracja spraw wieloużytkownikowych to zaawansowany temat, który omówimy w późniejszym rozdziale. Na początek zawsze będziemy wybierać „Single-user” (Użytkownik pojedynczy).
- Nazwa sprawy (Case Name): Wprowadzamy opisową i unikalną nazwę śledztwa (np.
-
Informacje dodatkowe (Opcjonalne):
- Numer sprawy (Case Number): Wprowadzamy numer referencyjny lub oficjalny identyfikator powiązany ze śledztwem (np.
2025-00123). - Biegły (Examiner): Wprowadzamy nasze imię i nazwisko lub imię i nazwisko głównego biegłego odpowiedzialnego za sprawę.
Ważne: Te informacje zostaną dołączone do generowanych raportów i pomogą w prowadzeniu formalnej dokumentacji. Zalecamy uzupełnienie tych pól.
- Numer sprawy (Case Number): Wprowadzamy numer referencyjny lub oficjalny identyfikator powiązany ze śledztwem (np.
-
Finalizowanie:
- Klikamy „Finish” (Zakończ). Autopsy utworzy niezbędną strukturę folderów oraz bazę danych sprawy w określonym katalogu głównym.
Po utworzeniu sprawy Autopsy zazwyczaj automatycznie przejdzie do prośby o dodanie pierwszej źródła danych (Data Source), co będzie kolejnym logicznym krokiem w naszym procesie śledczym i tematem kolejnego podrozdziału.
1.4 Dodawanie źródeł danych (Data Sources)
Sección titulada «1.4 Adición de Fuentes de Datos (Data Sources)»Po utworzeniu sprawy następnym krokiem jest dodanie dowodów cyfrowych. Kreator „Add Data Source” (Dodaj źródło danych) uruchamia się automatycznie po utworzeniu nowej sprawy, lub możemy go uruchomić ręcznie z menu „Case” > „Add Data Source” lub za pomocą odpowiedniego przycisku na pasku narzędzi.
1.4.1 Typy źródeł danych
Sección titulada «1.4.1 Tipos de Fuentes de Datos»Autopsy umożliwia importowanie różnych typów źródeł danych:
- Obraz dysku lub plik maszyny wirtualnej (Disk Image or VM File): Jest to najczęstsza opcja w analizie kryminalistycznej. Umożliwia dodanie kompletnych obrazów dysków twardych, napędów USB, kart pamięci itp.
- Obsługiwane formaty obejmują:
- Raw (dd): Obrazy sektor po sektorze, mogą być podzielone na wiele plików (
.001,.002, …). - E01 (EnCase): Powszechny format forensiczny zawierający metadane i opcjonalną kompresję.
- VMDK (VMware): Pliki dysków wirtualnych VMware.
- VHD (Microsoft): Pliki dysków wirtualnych Microsoft.
- Inne formaty kompatybilne z The Sleuth Kit.
- Raw (dd): Obrazy sektor po sektorze, mogą być podzielone na wiele plików (
- Obsługiwane formaty obejmują:
- Lokalny dysk (Local Disk): Umożliwia analizę bezpośrednio z fizycznego dysku (np.
/dev/sda,\\.\PhysicalDrive1) lub logicznego partycjonowania (np.C:,/dev/sda1) podłączonego do maszyny analitycznej.- Uwaga kryminalistyczna! Bezpośrednia analiza dysku lokalnego może go zmienić, jeśli nie użyje się fizycznego lub programowego blokera zapisu. Ta opcja jest przydatna w kontrolowanych scenariuszach lub do szybkich analiz, ale ogólnie zalecaną praktyką w celu zachowania integralności oryginalnych dowodów jest import obrazu kryminalistycznego.
- Pliki logiczne (Logical Files): Pozwala na dodanie konkretnego folderu lub zestawu pojedynczych plików do sprawy. Przydatne do analiz ukierunkowanych na konkretne katalogi (np. profil użytkownika, eksporty logów, konkretne zrzuty pamięci) bez konieczności przetwarzania pełnego obrazu.
- Plik obrazu nieprzydzielonej przestrzeni (Unallocated Space Image File): Pozwala dodać obraz zawierający wyłącznie wcześniej wyodrębnioną nieprzydzieloną przestrzeń z innego źródła. Stosowany do specyficznych zadań carvingu lub odzyskiwania usuniętych danych.
1.4.2 Dodawanie obrazu dysku (Typowy przepływ)
Sección titulada «1.4.2 Añadir una Imagen de Disco (Flujo Común)»Będziemy postępować zgodnie z kreatorem, aby dodać „Disk Image or VM File":
- Wybierz typ źródła danych do dodania (Select Type of Data Source To Add): Upewnimy się, że „Disk Image or VM File” jest wybrane, a następnie klikniemy „Next".
- Wybierz źródło danych (Select Data Source):
- Ścieżka (Path): Klikamy „Browse” (Przeglądaj) i przechodzimy do lokalizacji naszego pliku obrazu kryminalistycznego. Wybieramy główny plik (np.
imagen.dd,imagen.E01,imagen.vmdk). Jeśli obraz jest podzielony (.001,.002), wybieramy pierwszy plik z sekwencji. Autopsy automatycznie wykryje pozostałe segmenty, jeśli znajdują się w tym samym folderze i stosują standardową nomenklaturę. - Ustawienie strefy czasowej do analizy (Time zone setting for analysis): Ten krok jest kluczowy! Wybieramy oryginalną strefę czasową systemu, z którego pochodzi obraz. Zapewni to poprawne interpretowanie i korelowanie znaczników czasu (timestamps) plików podczas analizy i tworzenia osi czasu. Jeśli nie jesteśmy pewni, sprawdzamy dokumentację sprawy lub pozostawiamy strefę lokalną, mając jednak świadomość możliwych rozbieżności.
- (Opcjonalnie) Ignoruj pliki osierocone w systemach plików FAT (Ignore orphan files in FAT file systems): W przypadku systemów plików FAT (częstych w starszych pamięciach USB) zaznaczenie tej opcji może przyspieszyć wstępny import, ale może spowodować pominięcie fragmentów usuniętych plików, które nie mają bezpośredniego odniesienia w tablicy alokacji. W celu przeprowadzenia wyczerpującej analizy zaleca się nie zaznaczanie tej opcji.
- Klikamy „Next”.
- Ścieżka (Path): Klikamy „Browse” (Przeglądaj) i przechodzimy do lokalizacji naszego pliku obrazu kryminalistycznego. Wybieramy główny plik (np.
Autopsy rozpocznie procesowanie podstawowej struktury obrazu (partycje, systemy plików). Po zakończeniu tego wstępnego kroku kreator przejdzie do konfiguracji Modułów Ingestii (Ingest Modules), gdzie zdefiniujemy, jakie automatyczne analizy chcemy przeprowadzić na dodanym źródle danych.
Dodawanie innych źródeł danych (Local Disk, Logical Files) przebiega w podobny sposób, wymagając podania ścieżki do odpowiedniego dysku/partycji lub folderu/plików. Po skonfigurowaniu wszystkich opcji klikamy „Finish”, aby zakończyć proces importu.

