Ir al contenido

Podręcznik konfiguracji: VPN IPsec Site-to-Site w pfSense

El principal aspecto que debemos mirar es la configuración del IKE endpoint, el Phase 1 Proposal peer keys, el phase 1 proposal, el expiration and...

0odwiedzin

Głównym aspektem, na który należy zwrócić uwagę, jest konfiguracja IKE endpoint, Phase 1 Proposal, peer keys, phase 1 proposal oraz expiration and replacement, aby nawiązać bezpieczne połączenie.

Esta es una configuración clásica de Site-to-Site VPN (Sitio a Sitio). Para que el túnel IPsec se establezca, la “Fase 1” se encarga de autenticar a los dos equipos y establecer un canal seguro inicial.

La regla de oro es: La configuración de encriptación debe ser IDÉNTICA en ambos lados, pero las direcciones IP y los identificadores se cruzan (son espejos).

Aquí veremos cómo configurar cada campo en el pfSense 1 y en el pfSense 2.

  • pfSense 1 (Local): IP Pública 1.1.1.1
  • pfSense 2 (Zdalny): Publiczny adres IP 2.2.2.2

Konfiguracja fazy 1 (Ogólna i uwierzytelnianie)

Sección titulada «Configuración Fase 1 (General y Autenticación)»

Ta sekcja określa, kto z kim się łączy.

Pole (Opcje)Konfiguracja w pfSense 1Konfiguracja w pfSense 2
Konfiguracja punktu końcowego IKE
Wersja wymiany kluczyIKEv2 (Zalecane)IKEv2
Protokół internetowyIPv4IPv4
InterfejsWANWAN
Zdalna brama2.2.2.2 (Publiczny adres IP pfSense 2)1.1.1.1 (Publiczny adres IP pfSense 1)
Propozycja fazy 1 (Uwierzytelnianie)
Metoda uwierzytelnianiaMutualny PSKMutualny PSK
Mój identyfikatorMój adres IPMój adres IP
Identyfikator rozmówcyAdres IP PeerAdres IP Peer
Pre-Shared KeyClaveSecretaMuyLarga123!ClaveSecretaMuyLarga123!

Ta sekcja definiuje bezpieczeństwo tunelu. Musi być DOKŁADNIE TAKI SAM w obu stronach. Jeśli choć jeden parametr będzie się różnił, tunel nie nawiąże połączenia.

Wybraliśmy nowoczesną, szybką i bezpieczną konfigurację (kompatybilną z nowym sprzętem):

PoleKonfiguracja (taka sama na obu pfSense)Powód
Algorytm szyfrowaniaAES256-GCMGCM jest szybszy i bezpieczniejszy niż CBC.
Długość klucza128 bitów (lub 256 bitów)128 jest wystarczające dla GCM i bardzo szybkie.
Hash(Ukryte lub ignorowane, jeśli używamy GCM)Jeśli nie używamy GCM, wybieramy SHA256.
Grupa DH14 (2048 bitów) lub 21 (NIST ecp521)Grupa 14 to dzisiejszy standard minimalny. Grupy 2, 5 lub 1024 są niebezpieczne.

Pozostała konfiguracja (Czasy i zaawansowane)

Sección titulada «Configuración Restante (Tiempos y Avanzado)»

Zazwyczaj wartości domyślne działają dobrze, ale upewnimy się, że są identyczne.

  • Life Time (Czas życia): 28800 (To standardowy czas dla Fazy 1).
  • Opciones Avanzadas -> Child SA Start Action:
    • W pfSense 1: Initiate the connection (Inicjuj połączenie).
    • W pfSense 2: Responder Only (Tylko odpowiadaj).
    • Uwaga: Możemy ustawić oba na „Initiate” lub „Default”, ale zdefiniowanie jednego jako inicjatora pomaga uniknąć kolizji.
  • Detección de Punto Muerto (DPD): Habilitar DPD. Esto es crucial para que si internet se corta, el túnel sepa reconectar automáticamente.
    • Opóźnienie: 10
    • Maksymalna liczba błędów: 5
  1. Skopiujemy Pre-Shared Key do notatnika i wkleimy go identycznie w obu miejscach. Dodatkowa spacja spowoduje błąd.
  2. Upewnimy się, że reguły Firewall (karta IPsec) w obu pfSense zezwalają na ruch (protokół ESP oraz porty UDP 500 i 4500).
  3. Una vez guardada la Fase 1, se nos pedirá configurar la Fase 2 (que son las redes LAN locales que vamos a conectar, ej: 192.168.1.0/24 <-> 192.168.2.0/24).

Czy przejdziemy teraz do konfiguracji „Fazy 2” w celu zdefiniowania sieci LAN?

Niniejszy dokument szczegółowo opisuje procedurę łączenia dwóch oddziałów (Site A i Site B) przy użyciu pfSense oraz walidacji połączenia z klientami Linux.

Przed konfiguracją definiujemy dane. Kluczowe jest, aby nie pomylić adresów IP lokalnych z zdalnymi.

  • WAN IP (publiczny): 1.1.1.1 (Przykład)
  • LAN IP (brama): 192.168.61.1
  • Podsieć LAN: 192.168.61.0/24
  • WAN IP (publiczny): 2.2.2.2 (Przykład)
  • LAN IP (brama): 192.168.62.1
  • Podsieć LAN: 192.168.62.0/24

Przejdziemy do VPN > IPsec > Tunnels.

Klikniemy „Add P1”

  • General Information:
    • Wersja wymiany kluczy: IKEv2
    • Protokół internetowy: IPv4
    • Interfejs: WAN
    • Brama zdalna: 2.2.2.2 (adres IP WAN pfSense B)
  • Phase 1 Proposal (Authentication):
    • Metoda uwierzytelniania: Mutual PSK
    • Mój identyfikator: Mój adres IP
    • Identyfikator peer: Adres IP peer
    • Klucz współdzielony (PSK): TuClaveSecretaMuySegura123 (Musi być identyczny po obu stronach)
  • Phase 1 Proposal (Encryption):
    • Algorytm: AES256-GCM
    • Długość klucza: 128 bitów
    • Hash: SHA256 (Jeśli używamy GCM, hash jest ignorowany, ale dodamy go na wszelki wypadek)
    • Grupa DH: 14 (2048 bit)
  • Zapiszemy.

Klikniemy „Show Phase 2 Entries” pod utworzoną Fazą 1, a następnie „Add P2”

  • General Information:
    • Tryb: Tunel IPv4
  • Local Network:
    • Typ: Podsieć LAN (Automatycznie wybierze 192.168.61.0/24)
  • Remote Network:
    • Typ: Sieć
    • Adres: 192.168.62.0 / 24 (Sieć LAN pfSense B)
  • Phase 2 Proposal (SA/Key Exchange):
    • Protokół: ESP
    • Algorytmy szyfrowania: AES256-GCM (128 bitów)
    • Grupa kluczy PFS: 14 (2048 bitów)
  • Zapiszemy i zastosujemy zmiany.

Przejdziemy do VPN > IPsec > Tunnels. Konfiguracja jest „lustrzanym odbiciem” poprzedniej.

Klikniemy „Add P1”

  • General Information:
    • Remote Gateway: 1.1.1.1 (IP WAN pfSense A)
  • Phase 1 Proposal (Authentication):
    • Pre-Shared Key: TuClaveSecretaMuySegura123 (Dokładnie ta sama)
  • Phase 1 Proposal (Encryption):
    • Dokładnie tak samo jak w pfSense A (AES256-GCM, DH 14, itp.).

Klikniemy „Add P2”

  • Local Network:
    • Type: LAN subnet (Automatycznie będzie to 192.168.62.0/24)
  • Remote Network:
    • Typ: Sieć
    • Adres: 192.168.61.0 / 24 (Sieć LAN pfSense A)
  • Phase 2 Proposal:
    • Dokładnie tak samo jak w pfSense A.
  • Zapiszemy i zastosujemy zmiany.

4. Włączenie zapory sieciowej (Oba urządzenia pfSense)

Sección titulada «4. Habilitar el Firewall (Ambos pfSense)»

Domyślnie pfSense blokuje ruch VPN. Musimy zezwolić na niego na obu routerach.

  1. Przejdziemy do Firewall > Rules.
  2. Klikniemy w zakładkę IPsec.
  3. Clicaremos en Add.
    • Action: Pass
    • Interface: IPsec
    • Protocol: Any
    • Source: Any
    • Destination: Any
  4. Zapiszemy i zastosujemy zmiany.

Skonfigurujemy maszyny wewnątrz sieci LAN.

  • IP: 192.168.61.10
  • Maska: /24 (lub 255.255.255.0)
  • Brama: 192.168.61.1

Polecenia (jeśli nie używamy DHCP):

# Configurar IP y Máscara (Correcta)
ip addr add 192.168.61.10/24 dev eth0
ip link set eth0 up
# Opción A (Recomendada): Configurar Gateway por defecto
ip route add default via 192.168.61.1
# Opción B (Solo si no puedes cambiar el default gateway): Ruta estática
# IMPORTANTE: Usar "via", NUNCA usar solo "dev" para redes remotas
ip route add 192.168.62.0/24 via 192.168.61.1
  • IP: 192.168.62.10
  • Maska: /24 (lub 255.255.255.0)
  • Brama: 192.168.62.1

Polecenia:

ip addr add 192.168.62.10/24 dev eth0
ip link set eth0 up
ip route add default via 192.168.62.1
# O ruta estática específica:
# ip route add 192.168.61.0/24 via 192.168.62.1
  1. W pfSense przejdziemy do Status > IPsec.
  2. Faza 1 musi wyświetlać Established.
  3. Faza 2 musi wyświetlać podsieci oraz przycisk „Połączono”.

To weryfikuje, czy tunel działa bez angażowania klientów.

  1. W pfSense A przejdziemy do Diagnostics > Ping.
  2. Host: 192.168.62.1 (IP LAN zdalnego urządzenia).
  3. Source Address: LAN (Kluczowe).
  4. Jeśli odpowiada, tunel działa poprawnie.

Z terminala Klienta A (61.10):

ping 192.168.62.10

Jeśli zawiedzie, sprawdzimy:

  1. Firewall systemu Windows/Linux na kliencie docelowym (iptables/ufw).
  2. Czy maska sieci klienta to /24.
  3. Czy brama (Gateway) klienta to adres IP pfSense.

Polecenie pfctl to narzędzie sterujące Packet Filter (firewallem systemu BSD w pfSense).

Flaga -d oznacza Wyłącz (Disable). To polecenie całkowicie wyłącza zaporę i translację adresów (NAT). Pozwala na przejście całego ruchu bez ograniczeń.

Użycie: Wejdziemy przez konsolę (SSH lub terminal bezpośredni) do pfSense i wykonamy:

pfctl -d

Zobaczymy komunikat: pf disabled.

Użyjemy go tylko do diagnostyki, gdy podejrzewamy, że reguła firewall blokuje ruch i nie możemy jej zlokalizować.

  • Jeśli po wykonaniu pfctl -d ping przez VPN zacznie magicznie działać, potwierdzimy, że problemem była reguła w Firewall > Rules.
  • Jeśli po wykonaniu tej czynności nadal nie działa, problemem jest routing lub konfiguracja tunelu, a nie reguły.

Aby ponownie włączyć firewall bez restartowania:

pfctl -e

(Flaga -e w Enable). Zobaczymy pf enabled.

OSTRZEŻENIE

Nie należy używać go przez dłuższy czas w środowisku produkcyjnym podłączonym bezpośrednio do Internetu, ponieważ pozostawiamy sieć całkowicie wystawioną na ryzyko.