Ir al contenido

Sectie 1: Introductie en Casusbeheer

Introductie tot het Autopsy-platform en de forensische workflow voor casusbeheer.

0lecturas

Autopsy® is een open-source digitaal forensisch platform, ontworpen voor de analyse van harde schijven, smartphones en andere digitale media. Het biedt een intuïtieve grafische interface die is gebouwd op The Sleuth Kit® en andere modules voor digitale forensische analyse. De modulaire architectuur maakt het mogelijk om functionaliteiten uit te breiden om aan diverse onderzoeksbehoeften te voldoen.

Kernprincipes van Autopsy:

  • Uitbreidbaar: Maakt het mogelijk om nieuwe functionaliteiten toe te voegen via modules (plugins) ontwikkeld in Java of Python.
  • Gebruiksvriendelijk: Biedt een grafische interface die de gebruiker door het forensische proces leidt.
  • Collaboratief (Multi-user): Hiermee kunnen meerdere onderzoekers gelijktijdig aan hetzelfde geval werken.
  • Snel: Bevat parallelle analyse en andere optimalisaties om de gegevensverwerking te versnellen.

Deze handleiding is bedoeld als een uitgebreide gids voor het effectieve gebruik van Autopsy bij digitaal forensisch onderzoek, volgens de best practices en methodologieën.

In Autopsy is een Case de primaire container voor alle informatie die verband houdt met een specifiek onderzoek. Het groepeert:

  1. Databronnen (Data Sources): Forensische images (E01, dd, etc.), lokale schijven, logische mappen, etc., die het te analyseren bewijs bevatten. Een case moet ten minste één databron hebben, maar kan er meerdere bevatten.
  2. Case-metadata: Administratieve informatie zoals de casenaam, het referentienummer, de naam van de onderzoeker en de basisdirectory waar alle casebestanden worden opgeslagen.
  3. Case-database: Een database (meestal SQLite of PostgreSQL voor multi-user cases) waarin Autopsy alle bevindingen, bestandmetadata, resultaten van ingestiemodules, labels, rapporten, etc. opslaat.
  4. Configuratiebestanden en logs: Auditlogs, case-specifieke configuraties en logs die tijdens de analyse zijn gegenereerd.

Waarom is het cruciaal om een case aan te maken?

  • Organisatie: Houdt al het bewijs en de resultaten van een onderzoek logisch gegroepeerd en gescheiden van andere onderzoeken.
  • Integriteit: Zorgt ervoor dat analyses en resultaten gestructureerd worden opgeslagen en worden verwezen naar het oorspronkelijke bewijs.
  • Collaboratie: Vergemakkelijkt teamwork in multi-user cases.
  • Persistentie: Slaat de status van de analyse op, waardoor de case gesloten en opnieuw geopend kan worden om het onderzoek later voort te zetten.

1.3 Het aanmaken van een nieuwe case

Sección titulada «1.3 Creación de un Nuevo Caso»

Bij het opstarten van Autopsy wordt meestal een welkomstscherm weergegeven. Om een nieuw onderzoek te starten, volgen we deze stappen:

  1. Iniciar el Asistente:

    • Hacemos clic en “Create New Case” (Crear Nuevo Caso) en la pantalla de bienvenida of seleccionamos “File” (Archivo) > “New Case” (Nuevo Caso) desde el menú principal si ya tenemos Autopsy abierto.
  2. Información del Caso (Case Information):

    • Case Name (Nombre del Caso): Introducimos un nombre descriptivo y único para la investigación (Ej: Investigacion_Portatil_XYZ, Analisis_USB_Empleado_ABC). Este nombre también se usará para la carpeta principal del caso.
    • Base Directory (Directorio Base): Seleccionamos la ubicación en nuestro sistema de archivos donde se creará la carpeta principal del caso. Todos los archivos generados por Autopsy para este caso (base de datos, logs, reportes, archivos extraídos, etc.) se guardarán dentro de esta carpeta. Es fundamental elegir una ubicación con suficiente espacio libre. Autopsy mostrará la ruta completa donde se almacenarán los datos del caso debajo de este campo.
    • Case Type (Tipo de Caso):
      • Single-user (Usuario Único): Creamos un caso almacenado localmente usando una base de datos SQLite. Es la opción estándar para un solo examinador trabajando en una única máquina.
      • Multi-user (Multi-usuario): Permite la colaboración en tiempo real entre varios examinadores. Requiere configuración previa de servicios de red centralizados (PostgreSQL para la base de datos, Solr para indexación, ActiveMQ para comunicación). Nota: La configuración detallada de casos multi-usuario es un tema avanzado que cubriremos en un apartado posterior. Para empezar, siempre seleccionaremos “Single-user” (Usuario Único).
  3. Información Adicional (Opcional):

    • Casenummer (Case Number): We voeren een referentienummer of officiële identifier in die gekoppeld is aan het onderzoek (bijv.: 2025-00123).
    • Onderzoeker (Examiner): We voeren onze naam in of die van de hoofdonderzoeker die verantwoordelijk is voor de zaak.

    Belangrijk: Deze informatie wordt opgenomen in de gegenereerde rapporten en helpt bij het bijhouden van een formeel register. We raden aan om deze velden in te vullen.

  4. Voltooien:

    • We klikken op “Finish” (Voltooien). Autopsy zal de benodigde mappenstructuur en de case-database aanmaken in de opgegeven basisdirectory.

Zodra de zaak is aangemaakt, zal Autopsy doorgaans automatisch vragen om de eerste Gegevensbron (Data Source) toe te voegen, wat de volgende logische stap is in onze forensische workflow en het onderwerp van ons volgende subonderdeel.

1.4 Toevoegen van Gegevensbronnen (Data Sources)

Sección titulada «1.4 Adición de Fuentes de Datos (Data Sources)»

Na het aanmaken van een zaak is de volgende stap het toevoegen van digitaal bewijsmateriaal. De wizard “Add Data Source” (Gegevensbron toevoegen) wordt automatisch gestart na het aanmaken van een nieuwe zaak, of we kunnen deze handmatig starten via het menu “Case” > “Add Data Source” of via de bijbehorende knop in de werkbalk.

Autopsy maakt het mogelijk om verschillende soorten gegevensbronnen in te laden:

  • Disk Image of VM File (Imagen de Disco of Archivo VM): Es la opción más común en análisis forense. Permite añadir imágenes forenses completas de discos duros, unidades USB, tarjetas de memoria, etc.
    • Formatos soportados incluyen:
      • Raw (dd): Sector-voor-sector afbeeldingen, kunnen verdeeld zijn over meerdere bestanden (.001, .002, …).
      • E01 (EnCase): Veelvoorkomend forensisch formaat dat metadata en optionele compressie bevat.
      • VMDK (VMware): VMware virtuele schijffiles.
      • VHD (Microsoft): Microsoft virtuele schijffiles.
      • Andere formaten die compatibel zijn met The Sleuth Kit.
  • Local Disk (Disco Local): Permite analizar directamente un disco físico (Ej: /dev/sda, \\.\PhysicalDrive1) of una partición lógica (Ej: C:, /dev/sda1) conectada a la máquina de análisis.
    • Forensische waarschuwing! Het rechtstreeks analyseren van een lokale schijf kan deze wijzigen als er geen fysieke of softwarematige write-blocker wordt gebruikt. Deze optie is nuttig in gecontroleerde scenario's of voor snelle analyses, maar het importeren van een forensische image is over het algemeen de aanbevolen praktijk om de integriteit van het originele bewijs te waarborgen.
  • Logical Files (Logische bestanden): Hiermee kunt u een specifieke map of een reeks individuele bestanden aan de zaak toevoegen. Nuttig voor analyses die gericht zijn op specifieke mappen (bijv. gebruikersprofiel, log-exportaties, specifieke geheugendumps) zonder dat een volledige image hoeft te worden verwerkt.
  • Unallocated Space Image File (Imagebestand van niet-toegewezen ruimte): Hiermee kunt u een image toevoegen die alleen de niet-toegewezen ruimte bevat die eerder uit een andere bron is geëxtraheerd. Dit wordt gebruikt voor specifieke carving-taken of het herstellen van verwijderde gegevens.

1.4.2 Een schijfimage toevoegen (gangbare workflow)

Sección titulada «1.4.2 Añadir una Imagen de Disco (Flujo Común)»

We volgen de wizard om een “Disk Image or VM File” toe te voegen:

  1. Select Type of Data Source To Add (Selecteer type gegevensbron om toe te voegen): We zorgen ervoor dat “Disk Image or VM File” is geselecteerd en klikken op “Next”.
  2. Select Data Source (Seleccionar Fuente de Datos):
    • Pad (Ruta): We klikken op “Browse” (Bladeren) en navigeren naar de locatie van ons forensisch imagebestand. We selecteren het hoofdbestand (bijv. imagen.dd, imagen.E01, imagen.vmdk). Als het image is opgesplitst (.001, .002), selecteren we het eerste bestand in de reeks. Autopsy detecteert automatisch de overige segmenten als ze zich in dezelfde map bevinden en de standaard naamgeving volgen.
    • Time zone setting for analysis (Instelling tijdzone voor analyse): Deze stap is cruciaal! We selecteren de oorspronkelijke tijdzone van het systeem waarvan het image afkomstig is. Dit zorgt ervoor dat de tijdstempels (timestamps) van de bestanden correct worden geïnterpreteerd en gecorreleerd tijdens de analyse en het opstellen van tijdlijnen. Als we het niet zeker weten, raadplegen we de documentatie van de zaak of houden we de lokale tijdzone aan, maar zijn we ons bewust van mogelijke discrepanties.
    • (Optioneel) Ignore orphan files in FAT file systems (Orphan bestanden negeren in FAT-bestandssystemen): Voor FAT-bestandssystemen (veelvoorkomend op oudere USB-sticks) kan het aanvinken van deze optie de initiële ingest versnellen, maar het kan fragmenten van verwijderde bestanden overslaan die geen directe verwijzing hebben in de toewijzingstabel. Voor een grondige analyse wordt aanbevolen deze optie niet aan te vinken.
    • We klikken op “Next”.

Autopsy begint met het verwerken van de basisstructuur van het image (partities, bestandssystemen). Zodra deze voorbereidende stap is voltooid, gaat de assistent naar de configuratie van de Ingest Modules, waar we definiëren welke automatische analyses we willen uitvoeren op de toegevoegde gegevensbron.

Het toevoegen van andere gegevensbronnen (Local Disk, Logical Files) volgt een vergelijkbaar proces, waarbij om het pad naar de betreffende schijf/partitie of map/bestanden wordt gevraagd. Zodra alle opties zijn geconfigureerd, klikken we op “Finish” om het ingest-proces te voltooien.